Süze nasıl başlayacam bilmeym!... Ama te cenekse bi türli başladım.
Raif’a biraz kızdım. Yok anam hepısi yazay yini çüşe yazilari benım haberım yok. Ceçenlerde düverdım çi internedi benda baglatırdım eve. Ema zay okomamişlar çüşemi, bilmeylar çi takip edeym ben Kosovahaberın sitesıni.
Ya nasıl takip etmeyesın kız??? Nasıl deylar Türkiyamız da, “anında fleş haber Kosovahaber’de”… Ne oli ne bitey herbişiyi ügrenım. Halal olson koşoşilar. Neyse bu cünden sora karar verdım, ne olorse olson ben Kosovahaberın web sitesıne çüşemi yazacam.
Bilemym çi bileysınız ne celdi, İstanbul Prizrenliler Kültür ve Yardımlaşma Dernegının Başkani Nezih em İstanbul Prizrenliler Derneği Kadın Kollari Başkani Sema.
Biçe düverim çi şenıldım o ka seneden sora dedım belçi celırlar Fariye monolarıni ziyaret etma. Ema Raif yapti onlara bi sürpriz em o cece ne ziyaret ettilar Kosovahaber ofisıni Raif beni da çagırdi ofisa.
Hayt ben yaşli ema onlarda beni seçmedilar, celdi cülecegım ama belli etmedım. Demesınlar bu Fariye mono bunanmiş hepten cendi cendısıne cüley.
Av morilar açıldi kapi cirdi Nezih içeri…. O boy, o pos, o biyikler, o sakal… Büyümüş oppo adam olmiş. Ben onon tutarım küçüklügüni aklıma, neymiştır bi pika hep arkamdan koşardi. O vakıtlarda ben taze celin, ciyeym cityan, tutulurdi çityanlamda, hep korkardım çi Nezih çityanlama sarkıla sarkıla uçkurumi kaçıracak.
Ya Sema. Maşşalla kız… Hiç unutmamiş Prizren Türçesıni. Genelde insanlar açın cideylar buradan Türkiya’ya leblebi olilar… Celdi bi cün benım rahmetli tezem çocogonon kızının kızi. Dedi bana “Ne haber Fariye mono abla?” benda dündüm dedım, senda mi bileysın çi yazaym gazetaya, araysın anlama benden haberleri ha? Kız bi başladi cülma. Sora anlatırdi unukam neyın nesidır. Dedım da biçe dost most ceçmesın benım karşıma. Ade Allayse. Ama Sema bi başka. Hanım mi hanım, terbiyeli mi tebiyeli. Av hiç degışmemiş. Kopar başıni, ayni Hatice halasi. Ema laf aramızda Hatice pek severdi sülema. Bu yok. Pek hanım, pek duri, pek terbiyeli…
O cece peknam cürüştük, kınaç oldok. Sora cumartesi cüni yapıldi bi seminar çagırdi beni da. Hayt dedım ciderım. Ya çi şer için çocok yok evde, hiç bi taksi da bulamadım. Ema bük hatır. Dedım yavaş yavaş akibeti ciderım nafrona…
Ya nedır kız o yollar üle bogoldom toza dumana. Aaa… peruşan oldom. Namaz bezım kaverengiye dünmişidi gayri. Ade Allayse. Bi türli bitırremedilar yollari. Acımaym iç bişi acim çi ülecem cidecem o yollari cüremeyecem. Açın sorarlar Fariye mono ütesi nasıl? Lazım deym valla bildıgınız cibi. A verdırmez inadım vela dema.
Unutmayaym düverma seminar peknam oldi. Pek sıraliydi her bişi. Em ilk ne kadar cirdım kapidan aradilar çekma resımımi, dedım “yok olmaz!... bu yaştan sora zay olacam paparazilık insan” hade Allayse. Ya seminarın sononda doktor soray insanlara ne derdınız var, aççın kovkti bizımçiler, bi küverdilar muzikay, bi başladilar oynama. Off.. kınaç. Cittım dedım doktora. “More oglom, bunların bi belasi yoktor. Bak nasıl oynaylar.” Ema doktor da bana verdi isla bi cevap, dedi: “Fahriye mono tok kurt aç kutrun halından anlamaz” e dedım tamam. Dil lazım başka hiç bi laf deyesın gayri.
Eee… Celdi cüni bizımçiler dündilar ceri. Hayretsınlar citmeden evel hepısi celdi bana. Sema’nın arkasına verdim benım oyalami. O pek severdi. Ep açın atardım başıma oynardi oyalamlen. Ben cenekse hiç sevmezdım olordom nice o uzaylilar. A Nezih’e verdım çitiyanlami dedım saklasın hatıra olarak.
Ehh… Dünya hali, kaldimi o esçi cünlerın tadi.
Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın
v.1.4.6 © -
|