O zamanlar Tito sağdı, sosyalizm vardı ve Kosova'da bayramdı. Güzel bir güneş doğuyordu Balkanlar'ın ortasına. Bistrica Nehiri'nin kenarında yağmurla ıslanan şimşirlerin güneşte pişen yapraklarından çıkan buharı burnuma çeke çeke yürüyordum. Şadırvan Meydanı'na kocaman bir bayrak asılıydı. Türk bayrağı idi bu... Yanında bir Arnavutluk bayrağı, onun da yanına Komünist Partisi'nin ortası yıldızlı bayrağı. Türkçenin resmi dil olduğu, bayramlarda şehir merkezine Türk bayraklarının asıldığı, okullarda Türkçe eğitimin yapıldığı yabancı bir ülkenin topraklarındaydım. Kosova'daydım... * * * Türkiye henüz sadece birkaç evde ve sadece İTÜ'nün deneme yayınları seyredilebiliyordu. Yugoslavya'da ise renkli televizyondan Yugoslavya'nın oynadığı bir milli maçı izliyordu insanlar. Bir yandan pivo içip bir yandan da Yugoslavya'nın attığı gollere seviniyordu Türkler, Arnavutlar ve Sırplar... Sonra "Fiço"larına (FIAT'ın Çinkocento 500 modeline benzeyen bir model) binip ve en güzel giysilerini giyip akşam Korzo'da arkadaşlarını görmeye gidiyorlardı. Türkler Arnavutları seviyordu ölümüne, Sırplar ağaçlara Stanko - Ayşe'yi seviyor yazıyordu... Birlikte Zeki Müren dinliyor, Cüneyt Arkın'ın oynadığı Alageyik filmini izlemek için sinema önlerinde izdiham yaşanıyordu. O zamanlar Tito sağdı, sosyalizm vardı ve Kosova'da bayramdı... * * * Sonra aşırı milliyetçilik kemirdi Yugoslavya'yı. Batı, Slovenya, Hırvatistan ve Bosna'nın bağımsızlığı için bastırdıkça sol geriledi. Bayrağı sağcılar kaptı Yugoslavya'da... Milliyetçi Hırvatlar, milliyetçi Slovenler ve milliyetçi Makedonlara kaldı meydan. Milliyetçi Arnavutlar da katıldılar oyunun son perdesine. Rüzgar hiç soldan esmiyordu artık. Bistrica kan akıyordu. Vardar Ovası'nda rakı parası kazanacak toprakları Sırp tankları bombalıyor ve Yugoslavya parça parça oluyordu. Ve Kosova Türkleri iki milliyetçi rüzgarın arasında ağır bir titreme nöbetindeydi... Artık Tito yoktu, eli kanlı katiller ve aşırı milliyetçiler vardı. Kosova'da tatsız bir bayramdı.
Mİllyet, 23.09.1999
v.1.4.6 © -
SHQIP-ARNAVUTÇA
Hemşerimiz merhum Cemal Kalyon'un değerli eşi Altın Kalyon vefat etmiştir. Cenazesi 10 Nisan 2009 Cumartesi günü Esenler Üçyüzlü Camiinde kılınan öğle namazına müteaakip defnedilmiştir. Tüm yakınlarına ve hemşerilerimize sabır dileriz. Merhumeye Allah'tan rahmet dileriz.
Hemşerimiz, değerli büyüğümüz Fazıl Bilgel vefat etmiştir. Cenazesi 11 Nisan 2009 günü Ankara Hacı Bayram Veli Camiinden ikindi namazıyla kaldırılarak, defnedilmiştir. Merhuma yüce Allah'tan rahmet, kederli ailesine ve tüm hemşerilerimize sabır ve başsağlığı diliyoruz. Allah rahmet eylesin.
Derneğimiz Yönetim Kurulu Başkan Yardımcılarından Ferda Ulusoy Hanımefendinin eşi Mustafa Ulusoy 16.1.2009 tarihinde vefat etmiştir. Cenazesi 17.1.2009 tarihinde Levent Camiinde kılınan İkindi Namazına müteakip defnedilmiştir.
Merhuma Yüce Allah'tan rahmet, kederli ailesine sabır ve başsağlığı diliyoruz.
Derneğimiz üyelerinden İlyas Demirkol 8.1.2009 tarihinde vefat etmiştir. Cenazesi 9.1.2009 tarihinde Fatih Camiinde kılınan ikindi namazına müteakip Eyüp Mezarlığına defnedilmiştir.
Hemşerimiz Yahya Demirkol 24.07.2008 tarihinde vefat etmiştir. Cenazesi 25 Temmuz 2008 Cuma günü Fatih Camiinden öğle namazına müteakip defnedilecektir. Müteveffaya Allah'tan rahmet, kederli ailesine sabırlar dileriz. Allah rahmet eylesin.
Derneğimiz Ankara Temsilcisi Sn. Hıfzı Kuruşa'nın oğlu Ege, 29 Haziran 2008 tarihinde sünnet oldu. Tüm Kuruşa Ailesine hayırlı olmasını diliyor, Ege Kardeşimize sağlıklı, mutlu bir ömür diliyoruz.