Şiirin özgün metnine eşimin amcası karısı Hacı Necmiye Şatır’da (Vezgiş) tesadüf  rastlamıştım.Bu kadının hayat hikâyesi çok ilginçtir.Kendisi sık sık çocukluk çağının bir kısmını Türkiye’de geçirdiğini anlatırırdı. Babası Hamdi Efendi Balkan savaşlarından sonra Türkiye’ye zorunlu göç etmiş ve orada da yüksek devlet adamı makamına ulaşmayı başarmış. Bu nedenle 1924 yılında Kayseri’nin kurtuluş günü kutlamalarında o zaman daha ilk okul öğrencisi olan küçük Necmiye , Atatürk’u,ün huzurunda şiir okuduğunu anlatırırdı.

Günün birinde Haci Necmiye hanımla konuşurken  tesadüf Sultan Şarkısı şiirden bahsetti. Bu şiir ilgimi çektiği için görmek istedim. Kadın da çeyizlik sandığında yıllarca sakladığı ve kendisinin ona “Mecmua” dediği Arap hurufatiyle yazılmış şiiri alarak yanıma getirdi. Arapçası daha güçlü olan Hacı Necmiye hanımın yardımıyla şiirin transkriptini yaptık.

Sultan Şarkısı şiiri, Hacı Necmiye Hanımın amcası oğlu Rıfat Vezgiş’in yazdığı bir eserdir. Konusu, Balkan savaşında Türk ordusunun  Romanya’da İngiliz ordularına karşı savaşmak için Rıfat Vezgiş’in  Prizrenden ayrıldığını, Türk ordusuna katıldığını, Romanya’ya kadar giderken başından geçenlerini ve Kalaraş’ta yürütülen çetin savaşı anlatmaktadır.

Birinci Balkan savaşı patlayınca Osmanlı ordusu Balkanların diğer bölgelerinde gibi Romanya’da da düşman ordularına karşı savaşmak zorunda kalır. Böylelikle Prizren’den bir bölük asker toplanarak Romanya’ya doğru gönderilir. Rıfat Vezgiş de o bölük askerlerinin arasındaymış ve savaşta üç kere yaralanmış, ama dördüncüsünde şehit düşmüş.

Meğer Rıfat Vezgiş, yazdığı bu destan şiiri, daha ölmeden  yaralı halde acılar içinde kıvranırken savaş arkadaşı  Prizren’li  Ramadan Salla’ya vererek amcası kızı Hacı Necmiye Hanıma teslim etmesini emanet etmiş.

                                      Sultandan bir gün telgraf geldi

                                      Yüreğim benim hançerle deldi

                                      Davetlidir bize düğün kuruldu

                                      Gazi olanlar yola doğruldu

                   Git anam durma Hakk’ın yoludur

                   Cihade giden mümin kuludur

                   Var düşmane karşı ecdadın kanunudur

                   Yalnız beklerim mektubun sıkça sal

                                      Aman validem sakın kahrolma

                                      Yüreğini hançerle dağlama

                                      Koyver gideyim bana sarılma

                                      Anam ver izin gideyim yoluma

                   Muhtarlar çağırıp hep askerler geldi

                   Kiminin keyfi oldu kimi kahroldu

                   Bir çoğu dönüp yoldan ayrıldı

                   O gün işittik Bükreş alındı

                                      Davullar çalar mezarlık başı

                                      Valide yüzünden tükenmez yaşı

                                      Düşmana gönderdi üç karındaşı

                                      Hoş hatırından çıkar mı o günkü acı

                   Kışlamız önünde bir uzun servi

                   Kimimiz nişanlı kimimiz evli

                   Osmanlı askeri hep delikanlı

                   Varalım düşmana pek şanlı şanlı

                                      İki arkadaşım bana eşit idi

                                      Prizren’den çıktık saat beş idi

                                      Avdetim Kanun-i evvel on idi

                                      Vatandan ayrıldım ömrüm son idi

                   Büyük ağaç yanında sigara yaktım

                   Elveda olarak Prizren’e baktım

                   Hakk’a yalvarıp dualar ettim

                   Oradan kalkıp yoluma gittim

                                      Avdetim günlerden çarşamba

                                      Yattım Çırnaleva’da tahta döşekte

                                      Yedik o gece çorbayı işkembe

,                                     Onu da yemez atsan köpeğe

                   Varıp Ferzoviç’ten gördüm oyun

                   Attılar vagonlara nice bir koyun

                   Çoktan görmemiştim böyle bir oyun

                   İhtiyar ademlere varıp sorun

                                      Üsküp’te durduk günlerden altı

                                      Kâmilen Arnavutluk ayağa kalktı

                                      Bütün görenler şaşırıp kaldı

                                      Borular etrafta çaldı

                   Şimendifere binip Üsküp’ten kalktık

                   Beş gün beş gece tirende kaldık

                   Tirenden inip Şumli’ye vardık

                   Şumli’de dahi kırk beş gün kaldık

                                      Şumli’den hareket Silistre yolu

                                      Kiminin ayağı dondu kiminin kolu

                                      Şaşırıp bilmezdik hiç sağı solu

                                      Murtatların kırıldı başı kolu

                   Silistre’ye beş günde vardık

                   Çok asker dönüp yollarda kaldık

                   Göklüce köyünde misafir kaldık

                   Eyvah gençliğimiz takatsız kaldık

                                      Silistre’ye varınca ettiler hürmet

                                      Ne güç imiş diyar-ı gurbet

                                      Şimdiden sonra bilelim kıymet

                                      Diyar-ı gurbet müşküldür elbet

                   Kalaraş’a varınca oldu bir hafta

                   Vücudum oldu güya bir tahta

                   Atsalar üstüme beyaz bir pafta

                   Mezardan çıkmış ölüye benzer

                                      Kalaraş’ta tam üç ay kaldık

                                      Karlar içinde bele kadar kaldık

                                      Biz de bu işe şaşa kaldık

                                      Eyvah gençliğimiz gurbette kaldık

                   Kalaraş istasyonu gayet büyüktür

                   Tuna’da vapur karada tiren

                   Bir akıl var mıdır bu işe eren

                   Çok görüp geçirdik şöyle bir dedik

                                      Kalaraş büyücek dükkanı pek çok

                                      Hepsi viran ehali tek yok

                                      Burada kış olmuş pek çok

                                      Uçan kuşlar havadan düşüyor tek tuk

                   Tuna’yı geçip çıktık bir düze

                   Yine hakim olduk denize

                   Kısmet oldu yine geliriz size

                   Şimdi gidiyoruz dualar bize

                                      Tuna suyu gayet derin geçilmez

                                      Soğuktur suyu bir tas içilmez

                                      Diyar-ı müşküldür geçilmez

                                      Nasıl sabredeyim ben şu diyarda

   Tuna boyu gayet düzdedir

                   Biz burada fikrimiz hep sizdedir

                   Ağlamayın hey analar

                   Yine fırsat bizdedir

                                      Tuna ortası dağlar

                                      Yürekler içinde eridi yağlar

                                      Ağlamayın analar

                                      Cihadda olanlar sağdır

                   Cihadlar fi sebil’ul-lahtan bir adem

                   Hiçbir şey görmedim dünyanın dadın 

                   Cenette alırsın muradın

                   Alırsın kendine bir huri kızı

                                      Tuna’da gayetli olur dalga

                                      Sen ana inanma halka

                                      Deseler ki öldü Rifat

                                      Yine sen yalvar Hakk’a

                   Tuna içinde olmuş ağaç

                   Kereste olanlar hep satılacak

                   Düşmandan eski yerler alınacak

                   Şimdidir alınacak verilecek

                                      Aman Tuna suyu  artık durulsun

                                      Şu umumi harplar tarihlere vurulsun

                                      Düşman leşleri derelere dolsun

                                      Yaşasın Osmanlılar var olsun

                   Kalaraş caddesi gayet düzdedir

                   Ya Rabbi vatana artık sen yolla

                   Kudretin çoktur merhamet kula

                   Bakarız gün gece hep sağa sola

                                      Vatana varsam çoktur a canım

                                      Caddeye gitmeden yoktur amanım

                                      Düşman ellerinde bende peşterim

                                      Küffarı arayıp vurmak isterim

                   Talim edip vardık artık ikmale

                   Ne çare daha varamadık düşmane

                   Yorgunluk varsa da ne çare

                   Şaştım eyvah ben de böyle bir hale

                                      Tamam üç ay Kalaraş’ta kalık

                                      Hep düşünüp aşikâre kaldık

                                      Timare varıp dağları sardık

   Şimdi düşmandan intikam aldık

                   Karşıda görünür bir yüce dağlar

                   Bir gün umumi analar ağlar

                   Yürekler içinde eridi yağlar

                   Bir şey yemez elveda sağlar

                                      Harba giderken çok ettik şenlik

                                      Ölürüz gideriz eyvah hasretlik

                                      Ne arada var şu gençlik

                                      Gençliği mi acıyayım yoksa hasretlik

                   Vatandan salındık epeyce irak

                   Böyle bundan vatana edelim dikkat

                   Çok gördü hal nice biçare Rifat

                   Padişah işine edelim dikkat

                                      Vuram süngü ile düşmana selam

                                      Küffar İngiliz’den ısırı alam

                                      Düşmandan birçok ganimet alam

                                      Oradan gidip Hicaz’a varam

                   Tuna’nın içinde gemiler gezer

                   Yüreğim içinde bir sızı sızar

                   Ya Rabbi murtada gösterme dizdar

                   Eyvah Kalaraş’ı doldurduk mezar

                                      Geminin içinde kömürler taştan

                                      Başımızda ağardı saçlar

                                      Bizi tuttu hep eski suçlar

                                      Haneye varsak keselim koçlar

                   Koyunlar gider süme süme

                   Kalaraş’ta tuttu bizleri hüma

                   Ya Rabbi burada öldürüp koma

                   Varalım düşmana edelim yuha

                                      Kırk para alırdık bir soğan başı

                                      Günden güne doktor vururdu aşı

                                      ...................................................

                                      ..................................................

Son mısralardan şiirin bitmediği görülüyor. Herhalde Rıfat Vezgiş son  mısraları ömrünün son nefesinde yazmıştır.Çünkü, kendisi Kalaraş savaşında üç kere yaralanmış ve dördüncüsünde patlayan mayın parçası onun ölümüne  sebep olmuş.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Yorum yaz

Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Başlık:
BBCode:
Yorum:
Güvenlik kodu:*

v.1.4.6
© -